Colin Schouppe

De wintervoorbereiding is alweer begonnen. De zomer van 2008 kan niet meer beschreven worden als "een meer dan geslaagde come back" maar eerder als een nieuwe doorbraak! Het jaar begon echter niet zo goed. Op het Oost-Vlaams kampioenschap veldlopen waar ik top 10 ambities koesterde (en waar ik gewoon voor de lol eens wilde deelnemen) blesseerde ik me serieus aan het bekken. Ik was out voor 4 weken.

Niet ideaal voor een Oost-Vlaams kampioenschap dat er al zat aan te komen eind april. Een openings- en testwedstrijd waar ik absoluut geen ambities meer had omdat deze wedstrijd veel te vroeg op het seizoen valt. Andere atleten droegen me wel naar voor als topfavoriet en dus wilde ik zeker niet afhaken. Het bleek een goed idee om deel te nemen! Een fantastische opener in 1.53, heel erg afgezien maar gewonnen. Ik wist niet dat de vorm zo goed al zat.

Voor het eerst haal ik na indoortitel ook de outdoortitel 800m binnen, en ik blijf het zeggen, het blijft me plezier doen om zo'n titeltje binnen te halen na de moeilijke periode die ik heb gekend voor ik mijn 'thuis' heb gevonden bij Team Double U en Racing Club Gent.

 

Vorig jaar was ik verrassend finalist op het Belgisch kampioenschap, dit jaar gestart met ambitie om deze 'stunt' te herhalen, alleen werd het deze keer niet meer gezien als een stunt, het werd gewoon van me verwacht, en ook ikzelf stak deze ambitie niet onder stoelen of banken. Ik liep samen met Hans omey naar een persoonlijk record van 1.52.11 en verzekerde me in de eerste reeks al voor een finaleplaats. In die finale faalde ik tactisch voor de zoveelste keer dit jaar (het enige negatieve aan dit seizoen). Eerder op het Vlaams kampioenschap maakte ik ook al een zware fout.

De prestaties waar ik heel fier op ben dit jaar:

7e op het kampioenschap van Vlaanderen

Toch nog 6e op het Belgisch kampioenschap.

1.52.23 op de Flanders cup in Gent, bevestiging van de vorm van het BK

 

1.50.90, nieuw persoonlijk record op de nacht van Heusden-Zolder!

1.50.62, alweer nieuw persoonlijk recorde op de Flanders cup in Ninove

 

Door blessureleed kwam het er niet meer van om nog een goede 400 te lopen, dus dat PR houd ik gewoon voor volgend seizoen

Het was een fantastische zomer, ik heb mij geamuseerd en zal zeker nog enkele jaren door gaan!

De atletieksfeer is voor mij momenteel beter dan ooit. Tegenstanders die goede vrienden worden waarmee we ons amuseren op wedstrijden en op feestjes, gewoon leuk. Als men mij nog even kan sparen van zware blessures, dan ga ik door tot mijn 29e, dat is tot het einde van de zomer van 2011! en dan nog eventueel jaar per jaar zien . Maar genieten van elke dag blijft wel prioriteit hoor, zolang dat kan...

Want genieten is er niet altijd, en dat weten we allemaal... Het leven kan hard zijn.
Zo hoop ik dat Stefan en Maarten terug zo snel mogeijk de draad terug kunnen oppakken. Niemand zal het hen kwalijk nemen als dat even niet lukt, maar ik ben er zeker van dat hun moeder -die zaterdag is overleden- niet liever zou willen dat dan ze zich terug zo snel mogelijk op de piste begeven en er nog een paar zomertjes knalprestaties leveren! Nogmaals veel sterkte jongens!!

 

En dat voor een stomme gouden 800, een wedstrijd die de laatste jaren helemaal doodgebloeid is, en toch... het gevoel dat ik na mijn opgave had is onbeschrijflijk en ik weet echt niet waarom. Ik was gekomen om 1.50 te lopen. Na een ronde in 55.5, moest ik al constateren dat een besttijd voor mij er niet meer in zat. Waarom dan niet gewoon nog even 350 meter doorzetten en nog wat geld in oprapen? Geen idee. De ontgoocheling was al te groot toen ik na een ronde de klok zag. De benen waren nochtans super...

 

Andere stimulansen die me in andere wedstrijden er alsnog mentaal bovenop kunnen helpen waren op deze wedstrijd niet aanwezig. Ik moet namelijk toegeven dat ik hou van druk en aandacht. Veel volk op een wedstrijd geeft mij stimulans. Leve de Flanders cups en de nacht van Heusen-Zolder. Jammer genoeg behoort het succes van de gouden 800 tot het verleden. Een leuke presentatie en een goede spieker kan me ook best wel een kick geven. (Leve Johan de Beule :)) in Lebbeke was kwalitatieve presentatie jammer genoeg afwezig.

 

Verder stond er nog iemand aan de zijkant die me 2 weken geleden gezegd heef niet meer in mij te geloven. Aangezien het iemand is die me nogal aan het hart ligt ben ik nogal diep geraakt geweest met deze opmerking en speelt het in mijn hoofd. Ik vraag me steeds af of deze persoon rekent op een goede prestatie van mij of eerder zachtjes hoopt dat ik er niets van bak, om zo gelijk te halen. Zulke dingen zouden omgekeerd effect moeten hebben, helaas vandaag ben ik eraan bezweken. Mentaal zwak laat ons maar zeggen.

 

Ik heb in het verleden nog fantastische wedstrijden gelopen met een zwakke motivatie. Dat is me dus vandaag om vele redenen niet gelukt. Als ik er al zo slecht voor sta mag er dan ook niet teveel mislopen. Een Jan van den Broeck die vooraf duidelijk toelating kreeg van de organisatie moest plots bij de start uit de baan gaan omdat hij met de juniores moest meelopen. Ik was helemaal uit concentratie. Plots na 130 meter, bij het naar binnen gaan merk ik dat hij toch mee doet? Wat een kermis .

 

En toch had ik goede benen vandaag. De frustratie is echt groot. Ninove moest normaal 400 worden, maar nu waarschijnlijk wraak nemen op mezelf, want samengevat zijn dit allemaal redenen die niet tellen. Ik ben uitgestapt en was mentaal niet sterk genoeg. Dit eigenlijk als contradictie op al het voorgaande en toch als conclusie van vandaag.

 

14 dagen na mij hoogtepunt tot hier toe zit ik ongetwijfeld in het diepste punt van de zomer. Vreugde en verdriet liggen vaak zo dicht bij elkaar...

Gisteren heb ik een goede 400 meter gelopen in Oudenaarde als test.

Gebeurtenissen als het overlijden van een fantastisch atleet en mens zoals Tom Compernolle doet een mens al eens gemakkelijker relativeren en heel lang stilstaan over de zin van het leven, hoe kort het kan zijn, hoe onvoorspelbaar...  en diep nadenken over wat men wil bereiken.

Ik wil me zoveel mogelijk amuseren en respect tonen voor zij die het verdienen. Daarom ben ik vrijdag ook naar de Nacht van Vlaanderen gegaan in Torhout, waar we met meer dan 100 van Tom's kennissen en vrienden samen waren om hem te eren en om vriendin en familie een hart onder de riem te steken. Uiteraard was het emotioneel. Ik heb Tom pas persoonlijk leren kennen op stage in Portugal in april van dit jaar. Het laatste dat hij tegen me gezegd heeft is: "Colin, nu ik u ken zal ik zeker eens goed supporteren hé man op uw volgende 800m!" Die 800m is er niet meer gekomen.

Ik ben blij dat ik hem nog mogen kennen heb. Tom was een fantastisch atleet en een ongelooflijk spontane vent in de omgang. Hij leek een vriend van iedereen, en misschien was het zelfs zo...

Deze week ben ik tot de conclusie gekomen dat ik in een héél zware mentale dip zit wat betreft atletiek.

Ik heb geen zin meer. De motivatie heel even compleet zoek. Deze week heb ik nog maar één keer getraind. Het is de tweede keer in anderhalve maand tijd dat ik zo'n flopweek meemaak. Ook mijn korte vakantie in Ostrava was zo goed als een complete rustweek.

Oplossing? geen idee. Beter weer zou er al veel kunnen aan doen...

Ook al begin ik stilaan te denken dat ik toch niet tot mijn 31e aan topatletiek zal blijven doen (al had ik dat in het begin van het seizoen wel aangekondigd), toch heb ik het gevoel dat dit maar een heel tijdelijk dipje is. Ik denk dat mijn examens er wel voor iets zullen tussen zitten.

Ik moet daarbij ook wel eerlijk toegeven dat ik een reisje voor een paar weken tijdens de zomer heel erg mis sinds een paar jaar. De laatste 3 jaar ben ik haast niet meer weggeweest.

Het gaat echter absoluut niet slecht met me!! Integendeel! Ik voel me supergoed in mijn vel de laatste maanden en fysiek ben ik wel degelijk dichtbij mijn beste vormpeil ooit! De reden van mijn demotivatie weet ik absoluut niet en ik zit er ook niet echt mee in. Komt het terug (en ik ben ervan overtuigd van wel, einde van de examens: 20/6), des te beter, komt het niet, dan is dat ook maar zo.

 

Samengevat: de komende weken zullen iets zwakker zijn, misschien zal ik nog niet in topvorm zijn tegen het BK, maar tegen de goede wedstrijden deze zomer zal ik er wel staan!!!

groetjes

Colin

Vorige week liep ik in Lokeren en mogelijk zal ik aanstaande zaterdag deelnemen aan de Flanders Cup in Leuven, maar daarvoor verwijs ik naar mijn sportief blog op topsporters.net.

 

Vorige week zag ik de Belgische ploeg vertrekken vanop de luchthaven, en als ik het over de Belgische ploeg heb bedoel ik natuurlijk voetbal, de populairste "sport" en conditioneel de grootste tamzakken natuurlijk, maar dat weet iedereen wel. Het interesseert me geen bal meer en ik vroeg me eigenlijk (luidop) af waar die mannen naartoe gingen. Zouden ze nu al vertrekken om te gaan KIJKEN naar het EK misschien??  

Een paar dagen later heb ik ook eens mijn fototoestel meegenomen om het vliegtuigje te fotograferen dat net naast de sporen ligt bij het binnenrijden van de luchthaven. Niet echt een leuk zicht voor mensen die met de trein komen en voor het eerst het vliegtuig nemen.

 

En tenslotte nieuws over mijn trainer. Hij slaagt er niet meer in om met zijn atleten in de actualiteit te komen, dus doet hij het maar op een andere manier. Wanneer er een zware regenbui zit aan te komen laat hij zijn kelder onderwater lopen en legt hij zandzakjes voor zijn deur om de aandacht te trekken en met succes!! Proficiat Werner, toch weer in de gazet geraakt!