Colin Schouppe

En dat voor een stomme gouden 800, een wedstrijd die de laatste jaren helemaal doodgebloeid is, en toch... het gevoel dat ik na mijn opgave had is onbeschrijflijk en ik weet echt niet waarom. Ik was gekomen om 1.50 te lopen. Na een ronde in 55.5, moest ik al constateren dat een besttijd voor mij er niet meer in zat. Waarom dan niet gewoon nog even 350 meter doorzetten en nog wat geld in oprapen? Geen idee. De ontgoocheling was al te groot toen ik na een ronde de klok zag. De benen waren nochtans super...

 

Andere stimulansen die me in andere wedstrijden er alsnog mentaal bovenop kunnen helpen waren op deze wedstrijd niet aanwezig. Ik moet namelijk toegeven dat ik hou van druk en aandacht. Veel volk op een wedstrijd geeft mij stimulans. Leve de Flanders cups en de nacht van Heusen-Zolder. Jammer genoeg behoort het succes van de gouden 800 tot het verleden. Een leuke presentatie en een goede spieker kan me ook best wel een kick geven. (Leve Johan de Beule :)) in Lebbeke was kwalitatieve presentatie jammer genoeg afwezig.

 

Verder stond er nog iemand aan de zijkant die me 2 weken geleden gezegd heef niet meer in mij te geloven. Aangezien het iemand is die me nogal aan het hart ligt ben ik nogal diep geraakt geweest met deze opmerking en speelt het in mijn hoofd. Ik vraag me steeds af of deze persoon rekent op een goede prestatie van mij of eerder zachtjes hoopt dat ik er niets van bak, om zo gelijk te halen. Zulke dingen zouden omgekeerd effect moeten hebben, helaas vandaag ben ik eraan bezweken. Mentaal zwak laat ons maar zeggen.

 

Ik heb in het verleden nog fantastische wedstrijden gelopen met een zwakke motivatie. Dat is me dus vandaag om vele redenen niet gelukt. Als ik er al zo slecht voor sta mag er dan ook niet teveel mislopen. Een Jan van den Broeck die vooraf duidelijk toelating kreeg van de organisatie moest plots bij de start uit de baan gaan omdat hij met de juniores moest meelopen. Ik was helemaal uit concentratie. Plots na 130 meter, bij het naar binnen gaan merk ik dat hij toch mee doet? Wat een kermis .

 

En toch had ik goede benen vandaag. De frustratie is echt groot. Ninove moest normaal 400 worden, maar nu waarschijnlijk wraak nemen op mezelf, want samengevat zijn dit allemaal redenen die niet tellen. Ik ben uitgestapt en was mentaal niet sterk genoeg. Dit eigenlijk als contradictie op al het voorgaande en toch als conclusie van vandaag.

 

14 dagen na mij hoogtepunt tot hier toe zit ik ongetwijfeld in het diepste punt van de zomer. Vreugde en verdriet liggen vaak zo dicht bij elkaar...

Gisteren heb ik een goede 400 meter gelopen in Oudenaarde als test.

Gebeurtenissen als het overlijden van een fantastisch atleet en mens zoals Tom Compernolle doet een mens al eens gemakkelijker relativeren en heel lang stilstaan over de zin van het leven, hoe kort het kan zijn, hoe onvoorspelbaar...  en diep nadenken over wat men wil bereiken.

Ik wil me zoveel mogelijk amuseren en respect tonen voor zij die het verdienen. Daarom ben ik vrijdag ook naar de Nacht van Vlaanderen gegaan in Torhout, waar we met meer dan 100 van Tom's kennissen en vrienden samen waren om hem te eren en om vriendin en familie een hart onder de riem te steken. Uiteraard was het emotioneel. Ik heb Tom pas persoonlijk leren kennen op stage in Portugal in april van dit jaar. Het laatste dat hij tegen me gezegd heeft is: "Colin, nu ik u ken zal ik zeker eens goed supporteren hé man op uw volgende 800m!" Die 800m is er niet meer gekomen.

Ik ben blij dat ik hem nog mogen kennen heb. Tom was een fantastisch atleet en een ongelooflijk spontane vent in de omgang. Hij leek een vriend van iedereen, en misschien was het zelfs zo...

Deze week ben ik tot de conclusie gekomen dat ik in een héél zware mentale dip zit wat betreft atletiek.

Ik heb geen zin meer. De motivatie heel even compleet zoek. Deze week heb ik nog maar één keer getraind. Het is de tweede keer in anderhalve maand tijd dat ik zo'n flopweek meemaak. Ook mijn korte vakantie in Ostrava was zo goed als een complete rustweek.

Oplossing? geen idee. Beter weer zou er al veel kunnen aan doen...

Ook al begin ik stilaan te denken dat ik toch niet tot mijn 31e aan topatletiek zal blijven doen (al had ik dat in het begin van het seizoen wel aangekondigd), toch heb ik het gevoel dat dit maar een heel tijdelijk dipje is. Ik denk dat mijn examens er wel voor iets zullen tussen zitten.

Ik moet daarbij ook wel eerlijk toegeven dat ik een reisje voor een paar weken tijdens de zomer heel erg mis sinds een paar jaar. De laatste 3 jaar ben ik haast niet meer weggeweest.

Het gaat echter absoluut niet slecht met me!! Integendeel! Ik voel me supergoed in mijn vel de laatste maanden en fysiek ben ik wel degelijk dichtbij mijn beste vormpeil ooit! De reden van mijn demotivatie weet ik absoluut niet en ik zit er ook niet echt mee in. Komt het terug (en ik ben ervan overtuigd van wel, einde van de examens: 20/6), des te beter, komt het niet, dan is dat ook maar zo.

 

Samengevat: de komende weken zullen iets zwakker zijn, misschien zal ik nog niet in topvorm zijn tegen het BK, maar tegen de goede wedstrijden deze zomer zal ik er wel staan!!!

groetjes

Colin

Vorige week liep ik in Lokeren en mogelijk zal ik aanstaande zaterdag deelnemen aan de Flanders Cup in Leuven, maar daarvoor verwijs ik naar mijn sportief blog op topsporters.net.

 

Vorige week zag ik de Belgische ploeg vertrekken vanop de luchthaven, en als ik het over de Belgische ploeg heb bedoel ik natuurlijk voetbal, de populairste "sport" en conditioneel de grootste tamzakken natuurlijk, maar dat weet iedereen wel. Het interesseert me geen bal meer en ik vroeg me eigenlijk (luidop) af waar die mannen naartoe gingen. Zouden ze nu al vertrekken om te gaan KIJKEN naar het EK misschien??  

Een paar dagen later heb ik ook eens mijn fototoestel meegenomen om het vliegtuigje te fotograferen dat net naast de sporen ligt bij het binnenrijden van de luchthaven. Niet echt een leuk zicht voor mensen die met de trein komen en voor het eerst het vliegtuig nemen.

 

En tenslotte nieuws over mijn trainer. Hij slaagt er niet meer in om met zijn atleten in de actualiteit te komen, dus doet hij het maar op een andere manier. Wanneer er een zware regenbui zit aan te komen laat hij zijn kelder onderwater lopen en legt hij zandzakjes voor zijn deur om de aandacht te trekken en met succes!! Proficiat Werner, toch weer in de gazet geraakt!

De topvorm zal één dezer weken gaan komen.

Sommigen zeggen dat ik te bescheiden ben. Wel kzal mijn best doen om dat een klein beetje te veranderen.  Zaterdag loop ik 400m in Duffel met als doel een persoonlijk record en als het even kan onder de 50". Voila! Nu content?

Volgende week misschien lokeren met als doel een persoonlijk record en als het even kan, euh, laat ons zeggen, 1.51. Doel deze zomer blijft onder de 1.51. Verdere ambities blijven voor volgend jaar, of ge het nu wilt of niet!!

Vele groetjes iedereen

 

In bijlage nog het kort krantenartikel uit het Laatste Nieuws van na het PK.

Colin